YDH - Beyt Şemis'teki sığınağa düzenlenen doğrudan füze saldırısı, İsrail'in savaş stratejisini ve savunma kapasitesini derinden sarsan bir dönüm noktası haline geldi. Toplum, savaşın artık güvenli limanları bile tehdit eden gerçekliğiyle yüzleşirken, medyadaki "başarılı operasyon" söylemi, yerini uzun süreli yıpratma endişesine ve savunma sistemlerinin etkinliğine dair sert sorgulamalara bırakıyor. El-Ahbar gazetesi yazarı Ahmed el-Abd'ın değerlendirmesine göre İsrail, Tahran’ın yeni caydırıcılık denklemi karşısında hem askeri hem de sosyo-ekonomik açıdan zorlu bir sınanma süreciyle karşı karşıya.
İsrailliler, Beyt Şemis yerleşiminde yaşanan sığınak saldırısı gibi kamusal bir alana doğrudan düşen bir İran füzesiyle, İran ile yaşanan çatışmanın ne denli tehlikeli ve ağır bir faza geçtiğini idrak etti.
İşgal altındaki Kudüs’ün batısında yer alan yerleşim, İran’a yönelik saldırıların ikinci gününde, İsrail toplumunun yaşadığı şokun simgesi haline geldi.
Israel Hayom gazetesinin aktardığı ilk verilere göre, İran füzesinin doğrudan isabet ettiği sığınak yerle bir olurken, çevresindeki sekiz ev ağır hasar aldı.
Medya organları, sahadan "beklenmedik" olarak tanımlanan manzaraları kaydetti. İletişimin kesildiği saldırı bölgesi, adeta afet alanına döndü. Eş zamanlı olarak, enkaz altından çıkarılan cenazeler, İran bombardımanının yarattığı yıkımın boyutu karşısında şaşkınlık yarattı.
Yaralıların dört hastaneye sevki sürerken, İsrail basını sekiz kişinin hayatını kaybettiğini ve 57 kişinin yaralandığını bildirdi; can kaybının artmasından endişe ediliyor.
Israel Hayom gazetesine konuşan ve bölgede yaşayan bir yerleşimci, İran füzesinin mahalle sığınağını "doğrudan" vurduğunu belirtti. "Buradaki her şey hasar gördü" diyen yerleşimci, darbenin etkisiyle "tüm sokağın" zarar gördüğünü, sekiz evin ise tamamen yıkıldığını ifade etti.
Yerleşimci, bölgede sirenlerin çalmadığına dair iddiaların "gerçeği yansıtmadığını" belirterek, halkın sirenler çalar çalmaz sığınağa girdiğini, ancak sığınağın doğrudan vurulduğunu vurguladı.
Bu durum karşısında İbrani medyası, sözde "korunaklı" bir sığınağı hedef alan İran füzesinin kapasitesine; uyarı sistemlerinin ne kadar "etkili" olduğuna ve sığınakların böylesi ağır harp başlıklarına karşı ne kadar "dayanıklı" kaldığına dair rahatsız edici sorular yöneltmeye başladı.
Gazeteciler ve analistler, yaşananların İsrail toplumunun savaş algısında bir "kırılma noktası" olabileceğini belirterek, "sığınağın dahi artık güvenli olmadığı" gerçeğiyle yüzleşildiğini vurgulayıp acil soruşturma çağrısında bulundu.
İran’ın yanıtı başlayalı henüz yirmi dört saat geçmemişken, İsrail farklı bir manzarayla karşılaştı. Şehirlerde hayatın saatlerce felç olduğu bu yeni tabloda, İsrail siyasi ve askeri yönetimi "başarılı ilk saldırı" söylemini canlı tutmaya çalışsa da, medya tonu hızla uzun süreli bir yıpratma savaşı uyarısına evrildi.
Yorumcular, İsrail cephesinin bu savaşın sonuçlarını ne kadar süre göğüsleyebileceğini sorguluyor; zira sığınaklarda dahi güvende hissetmeme hali artık toplumun gündeminde.
İktisadi ve sosyal baskı işaretleri de belirmeye başladı. İsrail basını; artan acil durum maliyetlerini, hasar tazminatlarını ve yedek askerlerin göreve çağrılmasının iş ve hizmet sektörleri üzerindeki etkilerini tartışıyor. Askeri teyakkuzun kalıcı bir hale gelmesi; ekonomiyi yorması ve kamu yaşamını sekteye uğratması, özellikle çatışma alanının genişlemesiyle birlikte ciddi endişe yaratıyor.
Buna rağmen, hükümet etrafındaki saflar şimdilik sıkı. Resmi söylem, İran'a karşı sürdürülen bu operasyonları, uzak menzilli stratejik tehditleri bertaraf etmeyi amaçlayan "varoluşsal" bir mücadele olarak tanımlıyor. Ancak İbrani medyası, içerideki bedel ağırlaştıkça bu uzlaşının uzun süre dayanamayabileceğine işaret ediyor.
Bombardımanlar uzadıkça, yaralı ve yerinden edilmişlerin sayısı arttıkça; "caydırıcılık" vaat eden retorik ile sirenler altında sığınaklarda saatler geçiren halkın günlük gerçekliği arasındaki makas açılıyor.
İsrailli analistlerin değerlendirmeleri, İran ile yaşanan bu çatışmanın, geçmişteki Filistinli gruplarla veya diğer bölgesel aktörlerle girilen savaşlardan kökten farklı olduğunu ortaya koyuyor.
Bu okumaya göre İran, doğrudan saldırılar, psikolojik baskı ve iç cepheyi ekonomik ve sosyal açıdan yıpratmayı içeren uzun ve kademeli bir tırmanışı yönetebilecek "geniş bir alana" sahip.
Analistlere göre bu durum, Tahran’ın kendisine yönelik herhangi bir saldırının İsrail’de somut bir iç bedeli olacağı yönünde yeni bir denklem kurmaya çalıştığını gösteriyor.
Bu bağlamda güvenlik analisti Ronen Bergman, savaşın başarı mı yoksa başarısızlık mı olduğunu yargılamak için henüz "erken" olduğunu belirterek, geçmiş turlarda yaşanan ve birkaç ay sonra aynı tehditlerin tekrar gün yüzüne çıkmasıyla sönen o sahte "kutlama" tuzağına düşülmemesi gerektiği uyarısında bulundu.
Bergman'a göre asıl mesele "darbenin gücü" değil; sonrasına dair net bir vizyonun olmayışı ve İsrail'in, uzayıp dallanıp budaklanabilecek bu çatışmadan çıkış stratejisinin gerçekte var olup olmadığı.
Çeviri: YDH