Hizbullah: ABD Lübnan'da hangi yasaların çıkacağına karar veriyor

YDH — Hizbullah milletvekili Hüseyin Cişşi, ABD'nin Lübnan'ın iç işlerine müdahalesine ve ülke yönetiminin bu duruma sessiz kalmasına tepki göstererek Cumhurbaşkanı Jozef Aun ile Başbakan Nevaf Selam’a seslendi.

Washington'ın Lübnan'daki patlayıcılar, silah nakli ve yasalar üzerinde söz sahibi olmaya çalıştığına işaret eden Cişşi, “Egemenlik bir bütündür, bölünemez. İsrail saldırganlığını sürdürürken hükümet yürüttüğü süreçten hiçbir kazanım elde edemedi; oysa direnişin bedeli, teslimiyetin bedelinden çok daha düşüktür” dedi.

Hizbullah, Şehitler Günü münasebetiyle şehitlerin fedakârlıklarına vefa göstermek ve hatıralarını yaşatmak amacıyla Güney Lübnan'ın Vadi Ceylu beldesinde “Meyve Veren İz” adlı projeyi hayata geçirdi. Proje kapsamında beldenin şehitleri adına meyve ağaçları dikildi.

Direnişe Vefa Bloğu milletvekili Hüseyin Cişşi’nin himayesinde ve katılımıyla düzenlenen açılış törenine şehit aileleri ile çok sayıda bölge sakini katıldı.

Törende konuşan Cişşi, halkın kendi topraklarına başı dik dönebilmesini şehitlere borçlu olduğunu vurgulayarak şu ifadeleri kullandı:

Şehitlerimiz olmasaydı hiçbir şey yapamadan düşmanın yönetimi altında ezilecek, aşağılanarak yaşamak zorunda kalacaktık. Düşman istediğini öldürecek, istediğini kaçıracak, istediğine saldıracak, namusumuza dilediği gibi el uzatacaktı. Onu durduracak kimse de bulunmayacaktı. İşte ödemek zorunda olduğumuz bedel budur. Bu ümmet şehitlerle yaşar.

Lübnan'ın bugün doğrudan Siyonist düşmanla karşı karşıya olduğunu hatırlatan Cişşi, düşmanın niteliğine ilişkin değerlendirmesinde, “İmam Musa es-Sadr bu düşmanı 'mutlak kötülük', İmam Humeyni ise 'kanserli ur' olarak tanımlamıştı. İsrail'le bir arada yaşamak, anlaşmak veya uzlaşmak mümkün değildir. Karşımızdaki güç bütünüyle şeytan, bütünüyle kötülük ve mutlak şerdir” dedi.

Ülkenin bir yol ayrımında olduğunu dile getiren Cişşi, sözlerini şöyle sürdürdü:

Bu düşmanla mücadelede önümüzde iki seçenek var ve bunlardan birini mutlaka seçmeliyiz: Ya mücadele edeceğiz ya da boyun eğeceğiz. Mücadelenin bedeli ne kadar ağır olursa olsun, teslimiyetin bedelinden çok daha düşüktür. Bu gerçeğin hepimiz için açık olması gerekiyor.

Egemenliğin hiçbir yabancı ülkeyle paylaşılamayacağını belirten Cişşi, “Bu toprakların egemenliğini ancak bu ülkenin insanları inşa edebilir ve koruyabilir” diyerek Aun’a doğrudan seslendi:

Sayın Cumhurbaşkanı Jozef Aun'a sormak istiyoruz: Dışişleri Bakanı'nın ve ABD Büyükelçisi'nin telefon görüşmeleri yapmasının, her küçük ayrıntıya müdahale etmesinin gerekçesi nedir? ABD Dışişleri Bakanlığı neden patlayıcılar meselesi hakkında peş peşe açıklamalar yayımlıyor ve silahlarla patlayıcıların taşınmasını gündeme getiriyor? Bu tamamen Lübnan'ın iç meselesidir. ABD Dışişleri Bakanlığı'nın bu konuyla ne ilgisi var? Dahası, ABD Dışişleri Bakanı'nın bu gerekçeyle doğrudan Cumhurbaşkanı'nı aramasının izahı nedir? Üstelik bunlar gizli kapaklı işler değil,herkesin gözü önünde yaşanıyor. Gizli bir meseleden söz etmiyoruz.

Cişşi, devlet yetkililerinin ve kendilerini “egemenlik yanlısı” olarak adlandıran çevrelerin Washington karşısındaki tutumunu sorguladı:

Cumhurbaşkanı ve Başbakan bunu nasıl kabul ediyor? Bu ülkede egemenlikten söz edenler ABD'nin her küçük meseleye karışmasını nasıl kabullenebiliyor? Egemenlik bir bütün değil mi, bölünemez değil mi? Lübnan bütün devletlerden bağımsız biçimde kendi egemenliğini kullanmak isterken ABD açıkça iç işlerimize karışıyor; yasalarımıza dahi müdahale ediyor. Bir yasanın yürürlükten kaldırılmasını, bir diğerinin kalmasını, başka bir yasanın ise kendi istedikleri doğrultuda çıkarılmasını dayatıyorlar.

Cişşi, asıl meselenin yalnızca Washington'ın müdahaleleri değil, sözde egemenlik yanlısı grupların bu baskıları kabullenmesi olduğunu kaydetti.

Dış baskıların yalnızca ABD ile sınırlı kalmadığına dikkat çeken Cişşi, Lübnan'la dostluk ilişkisi bulunan beş ülkenin büyükelçiliklerince yayımlanan ortak bildiriye değinerek şunları söyledi:

Ülke içindeki silah konusuna ve Lübnan'ın iç meselelerine giren açıklamalar yaptılar. Bu durum onları ne ilgilendirir?Üstelik kendilerini egemenlik yanlısı olarak tanımlayanlardan tek bir kınama ya da tepki gelmedi. Geçmişte İran Büyükelçisi genel nitelikli bir paylaşım yaptığında Dışişleri Bakanlığı kendisini derhal çağırmış, kıyamet koparılmıştı.Biz o gün buna itiraz etmedik. Ancak genel bir sosyal medya paylaşımını kriz hâline getirenler, ABD ve diğer devletlerin Lübnan'ın en ince ayrıntılarına güpegündüz müdahale etmesine ne diyecek? Bu, egemenliğin açık bir ihlali değil midir?

Mühimmat taşınmasına yönelik tartışmalar hakkında konuşan Cişşi, şeffaf davrandıklarını ifade etti:

Patlayıcıların direnişin ihtiyaçları doğrultusunda bir yerden başka bir yere nakledilmesine gelince; bunu saklamıyoruz,hiçbir zaman da saklamadık. Kamyona el konulduğu ilk andan itibaren ilgili kardeşimiz, mühimmatın direnişe ait olduğunu yetkili makamlara bildirdi. Saklayacak hiçbir şeyimiz yok. Buna karşılık İsraillilerin sahada istedikleri gibi hareket ettiğini ve silahlarını diledikleri gibi sevk ettiğini görüyoruz.

Cişşi, ülkedeki bankacılık ve mevduat krizini hatırlattı:

Bugün çıkıp bu meselenin Lübnan'ın ulusal güvenliğini tehdit ettiğini söylüyorlar. İnanılır gibi değil, patlayıcılar şimdi mi ulusal güvenlik tehdidi oldu? Peki ya bütün kesimleri vuran, Lübnanlıların evlerini, birikimlerini ve hayatlarını yıkan mevduat krizi? Bu dosya neden hiçbir zaman soruşturmaya ve Adli Konsey'e sevk edilmedi? Mevduat sahiplerinin milyarlarca lirasını kim buharlaştırdı? Hangi mesele daha tehlikeli? Patlayıcılara gösterilen hassasiyetin halkın gasp edilen birikimleri için de gösterilmesi gerekirdi.

Lübnan'ın fiilen bir vesayet düzenine sürüklendiğini belirten Cişşi, “Lübnan bugün açık biçimde ABD vesayeti altında ve hükümet Washington'a boyun eğiyor. Bu tablonun arkasındaki asıl aktör ise ABD projesinin parçası olan İsrail'dir. Ülke yönetimi, çerçeve anlaşması aracılığıyla İsrail'e istediği her tavizi verdi; onların taleplerini yerine getirmek için yarışıyor” dedi.

Konuşmasını Cumhurbaşkanı Jozef Aun ve Başbakan Nevaf Selam’a yönelik açık sorularla noktalayan Cişşi, şu çağrıda bulundu:

Sayın Cumhurbaşkanı ve Sayın Başbakan'a tek bir sorum var: İsrail düşmanı size bugüne kadar ne verdi? Bu yolda yürümenizi teşvik edecek tek bir adım attı mı? Topraklarımızın tek bir karışından bile geri çekildi mi? Size hiçbir şey vermedi. Öyleyse neye güvenerek, neyin karşılığında bu yolda ilerlemeye devam ediyorsunuz?