HABERLER    ANALİZLER
ARAP DÜNYASI | SURİYE | FİLİSTİN | IRAK | İRAN | İSRAİL | LÜBNAN | ASYA | RUSYA | KÜRDİSTAN | ANALİZLER | KİMDİR? | RÖPORTAJ |
10-11-2012 tarihinde, 20:39 saatinde eklendi
Suriye sürgün hükümeti
Suriye sürgün hükümeti
Abdulbari Atvan

YDH- Kudsu’l- Arabi gazetesi Başyazarı Abdulbari Atvan, Katar’da oluşturulmaya çalışılan yeni muhalif yapıyı ve Suriye’nin geleceğini ele aldığı yazısında hiç sorulmayan hayati sorulara dikkat çekiyor.

 

YDH- Kudsu’l- Arabi gazetesi Başyazarı Abdulbari Atvan, Katar’da oluşturulmaya çalışılan yeni muhalif yapıyı ve Suriye’nin geleceğini ele aldığı yazısında hiç sorulmayan hayati sorulara dikkat çekiyor.

İşaretlerini birçok yerde ve farklı şekillerde gördüğümüz Suriye kriziyle ilgili bu eşi benzeri görülmemiş koşuşturmaca, kapalı kapılar ardında hazırlanan ‘belirli bir proje çerçevesinde ancak iki hedefin gerçekleştirilmesi için mümkün olabilir:

Birincisi, rejimi içerden (ordu) ya da dışarıdan (yabancı müdahale) ile devirmek, ikincisi, siyasi bir çözüme varabilmek için onunla müzakereler yapmak.

Birinci hedefle ilgili olarak mutlaka üzerinde durulması gereken iki gösterge bulunmaktadır. Üçüncü gösterge aracılığıyla ise ikinci hedefin tercihi söz konusu olabilir. Bunu biraz daha açalım ve şunu ifade edelim:

İngiltere Başbakanı David Cameron konuyla ilgili bir açıklama yaparak ülkesinin muhalifleri doğrudan silahlandırmayı düşündüğünü söyledi.

İngilizlerin tutumundaki bu çok stratejik dönüşümün önemi, başbakanının kafasından konuşmuyor olmasıdır. Genelde onun açıklamaları bu konuda ya ABD’nin tavrını dile getirdiğine ya da Amerika’nın tutum değişikliği konusunda hazırlık yaptığına işaret eder.

Bu açıklamaları Özgür Suriye Ordusu’nun ve sınır köylerinde bulunan cihatçı grupların hakim olduğu Kuzey Suriye’de güvenli bölgeler (ya da tampon bölge) oluşturma konusunda dile getirilen sözlerle bağlantı kurduğumuzda tablo daha da netleşecektir.

Doha’nın bugünlerde ağırladığı Suriye muhalefetinin, ABD Dışişleri Bakanı Hillary Clinton’un ve bazı bölgesel güçlerin talebi üzerine yaptığı yoğun toplantılar, Konsey’i gerek içeride gerekse dışarıda temsil etmek için yeni ve birleşik bir yapı oluşturma amacını gütmektedir.

Belki de müzakerelerle, BM Özel Temsilcisi Ahdar İbrahimi’nin vurguladığı gelecekteki siyasi çözüm hedeflenmektedir.  

Dikkat çekici olan, savaş meydanında ciddi ağırlığı olan üçüncü bir çizginin yani silahlı cihatçı grupların Doha toplantılarında temsil edilememesidir.

Muhalefetin altına imza atmış olduğu anlaşmalar ya da girdiği yeniden yapılanma sürecinin bu gruplar tarafından kabul edilip edilmeyeceği belli değildir.

Muhalefet gruplarını birleştirme görevi Şam’daki yönetimi devirmekten çok daha zor bir süreç olabilir.

Katılımcıların çoğu, kendilerinin başkalarından çok daha fazla liderliğe layık ve yeterli olduklarını düşünüyorlar. Bu da fitili Doha’daki Sheraton otelinin lobisinde tutuşturulan ve ABD’nin Şam eski büyükelçisi Bay Robert Ford’un söndürmeye çalıştığı “girişimler savaşı’nı açıklamaktadır.

Ford’la ilgili olarak ise şunu söylemeliyim: Bazıları onun Irak’ın işgal edildiği ilk günlerde vali Paul Bremer’in oynadığı role benzer bir rol oynadığına inanmaktadır.

Muhalefeti destekleyen bölgesel ve uluslararası güçler, Suriyelilerin yetenekli insanlarını kapsayan, Libya’da olduğu gibi rejimin devrilmesinin hemen ardından yönetimi devralacak geniş temsil tabanı olan bir sürgün hükümeti kurulmasını istemekte.

Ancak Libya örneğinin bütünüyle dikensiz gül bahçesi olduğunu söylemek mümkün değil. Albay Kaddafi’nin devrilmesinden ve öldürülmesinden bir yıl sonra, ulusal uzlaşmanın olmaması, kabileler arasındaki çatışmaların artması ve silahlı milis güçlerinin sokakları doldurması nedeniyle ülkede halen ciddi gerilim mevcut.

Buradan hareketle, en önemli soru, Doha’da çehresi şekillenmeye başlayan yeni Suriye yönetiminin Suriye’de çatışmaları ne kadar kontrolü altına alabileceğidir.

Cihatçı grupların kontrol altına alınmasının ve yeni siyasi liderliğin talimatlarına bağlı hale getirilmelerinin zor olduğu bilinmelidir.

Nitekim New York Times gazetesi, dünkü nüshasında ülkenin dört bir tarafında faaliyet gösteren silahlı grupların gerçekleştirdikleri ihlaller ve sivillere yönelik saldırılarıyla ilgili bir haber yayımladı.

Haberde bu grupların kurtarılmış bölgelerde gerçekleştirdikleri ihlaller, yargısız infazlar ve işledikleri cinayetlere ilişkin görüntülerin silahlı mücadeleyi destekleyen Suriyeliler nezdinde müthiş tepkilere ve hayal kırıklığına yol açtığı belirtiliyor.

Söz konusu gazetenin haberi ve bu haber içerisinde, işkencelere, infazlara ve ihlallere dair yer alan bilgiler, Suriye rejimine bağlı en meşhur, yalan bilgiler çiziktirmeye en kudretli yazarların bile kaleme alamayacağı cinsten.

New York Times gazetesinin rejime bağlı ya da onun kuklalarından biri olduğunu düşünmüyoruz.

Maarratu’n Numan kentinde yaşayan Ebu Ahmed adlı bir vatandaş, yaşadıklarını gazeteye anlatırken kentte bulunan mozaik müzesinin önce rejime bağlı askerler ardından da Esed yönetimine karşı çıkan isyancılar tarafından yağmalandığını sanki iki tarafın da ‘birbirimizden farkımız yok’ mesajını vermeye çalıştıklarını belirtiyor.

Suriye krizi, aradan geçen yirmi ayın ardından, rejim için hiç de hayra alamet olmayacak şekilde bombalar Şam’ın kalbine, başkanlık sarayına ulaşsa dahi giderek çıkmaza giriyor, savaşan tarafların da katkısıyla askeri çözüme daha fazla batıyorlar. 

Başkan Beşşar Esed, kendisinin kukla olmadığını Suriye’nin bir evladı olduğunu, burada öleceğini söyledi.

Muhalifler de buna karşılık elini Suriye halkının kanına bulamış bir liderle hiçbir şekilde görüşmeyeceklerini söylediklerine göre, kan akıtılmasının kısa zamanda sona ermesini beklememek gerekir. Bu muharebe kesinlikle uzun sürecek.

Belki de muhalefet, ABD’nin ve Körfez ülkelerinin baskılarıyla Riyad Seyf başkanlığında bir sürgün hükümeti kurmakta başarılı olabilir.

Ancak fiili olarak iktidarı ele geçiremeyen bu hükümet, ülkeyi nasıl yönetecek? Coğrafi ve beşeri kimliğiyle toplumsal dokusu ne olacak? İktidara nasıl gelecek? Dış müdahaleyle mi yoksa Batı’nın silahlandırmasıyla mı? Peki karşılığında ne olacak?

Kimsenin bu sorulara cevabının olduğunu ya da bu konulara kafa yormak istediğini zannetmiyorum.

Bayan Clinton bile, yirmi ayın ardından Suriye Ulusal Konseyi’nin sürgünde yaşayan liderlerinin ülkeyi kırk yıldır ziyaret etmediklerini ve bilmediklerini yeni keşfettiyse bu sorulara yanıt vermek mümkün mü? Oldukça şüpheliyim.

 

Çeviren: Hüseyin şahin

Paylaşım
Facebook da Paylaş
Yorum Yaz Yorum
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış
Diğer İlgili Başlıklar
ABD-İran sessiz savaşı Irak isyanına dönüştürüldü 06-10-2019 tarihinde eklendi
Rusya ve İran nasıl rakiplerinin stratejilerini yeniyor 24-09-2019 tarihinde eklendi
Arhangelsk’te patlama. Gerçekte ne oldu? 19-08-2019 tarihinde eklendi
İran ve Amerika arasında savaş çıkarsa… 16-06-2019 tarihinde eklendi
Türkiye ve Rusya: İdlib’de neler oluyor? 14-06-2019 tarihinde eklendi
Geçen hafta Balkanlar: Kosova’da neler oldu? 04-06-2019 tarihinde eklendi
Bızov’un makalesi için okuma notları ve bazı değiniler 08-05-2019 tarihinde eklendi
Putin dönemine dair bir analiz 08-05-2019 tarihinde eklendi
Yalan, provokasyon, bombardıman: Yugoslavya’nın yok edilişinin kısa tarihi 30-03-2019 tarihinde eklendi
Rusya: Sermaye ve iktidar arasındaki açı 09-03-2019 tarihinde eklendi
Güncel
13:35 (24.10.2019)
Reuters: Rusya Dışişleri Bakanlığı, Türkiye güçlerinin Suriye'de bulunması konsunda belirli bir zaman çizelgesi olmadığını açıkladı.
23:53 (14.04.2019)
İsrail Kanal-12 TV: Birleşik Arap Emirlikleri uçakları ve subayları ile İsrail hava kuvvetleri Yunanistan'da ortak askeri tatbikat yaptı.
23:36 (25.03.2019)
İsrail kabinesi, ateşkesi reddetti, Gazze'ye yönelik saldırıların sürdüğünü açıkladı.
22:44 (25.03.2019)
SANA: Terörist gruplar, Halep'in el-Cedide mahallesine roket saldırısı yaptı.
22:22 (25.03.2019)
El Kuds: İşgalci rejim uçakları Cibaliya'nın doğusunu vurdu.
22:11 (25.03.2019)
El Hades: Halk Cephesi: İsrail bombardımanı, ateşkes ilan edildikten sonra durdu.
22:06 (25.03.2019)
El Cezire: İsrail Han Yunus'un batısındaki balıkçı limanına hava saldırısı yaptı.
21:50 (25.03.2019)
Direniş Grupları Ortak Operasyon Odası: Mısır'ın çabaları ile ateşkes anlaşması gece saat 10'da başlayor.
Haftanın Yorumu
Alptekin DURSUNOĞLU
Barış Pınarı’nda neye niyet neye kısmet
Siyasi Analizler
En Çok
Okunan Yorumlanan Paylaşılan
Hava Durumu
İstanbul Ankara İzmir
ISTANBUL ANKARA IZMIR
Piyasa Verileri
Anket
Türkiye'nin Irak politikasının hedefi ne olmalıdır?
Üç ayrı devlete bölünmesini desteklemek.
Ulusal birliğini ve toprak bütünlüğünü korumak.
Yeni federal bölgelerin kurulmasını sağlamak.
Mevcut durumun devamını desteklemek.
Yakın Doğu Haber ® 2006 - 2012
Sitede bulunun içerikler ve analizler kaynak gösterilerek alıntılanabilir  RSS Tasarım & Yazılım : Network Yazılım