İsrail Eski Başbakanı Naftali Bennett ve muhalefet lideri Yair Lapid, İsrail Başbakanı Netanyahu'yu anketlerde geride bırakmak amacıyla sürpriz bir ittifak kurdu.
YDH- Eski İsrail Başbakanı Naftali Bennett ve Yesh Atid lideri Yair Lapid, seçimlere henüz altı ay varken siyaset sahnesini hareketlendiren sürpriz bir ittifak kararı aldı.
Pazar günü düzenlenen basın toplantısında ortaklıklarını resmen ilan eden ikili, bu adımı farklı görüşlere rağmen bir "değerler ortaklığı" olarak tanımladı.
Ancak bu hamle, hem zamanlaması hem de ideolojik zemini nedeniyle İsrail kamuoyunda derin soru işaretlerini beraberinde getirdi.
Seçim stratejisi ve ideolojik riskler
Bennett’in, zaferin ancak sağ kanat üzerinden kazanılacağını defalarca savunmasına rağmen merkez-solun güçlü ismi Lapid ile güç birliğine gitmesi, sağ seçmen nezdinde riskli bir hamle olarak görülüyor.
Özellikle Likud Partisi’nden kopmayı düşünen potansiyel seçmenlerin bu birleşme sonrası fikir değiştirebileceği ifade ediliyor.
Analistler, siyasi yıpranma payının yüksek olduğu bir dönemde, seçimlere altı ay kala böyle bir risk alınmasının nedenlerini sorguluyor.
Bennett’in ana hedefi: Netanyahu’yu geride bırakmak
Naftali Bennett’in bu stratejik hamlesinin arkasında, anketlerde Başbakan Benyamin Netanyahu’yu geride bırakan ilk lider olma arzusu yatıyor.
Bennett, Netanyahu’nun önüne geçmenin kendisine hem yerel siyasette büyük bir ivme kazandıracağına hem de ABD yönetimi başta olmak üzere uluslararası arenada elini güçlendireceğine inanıyor.
Ancak Mansur Abbas ile kurduğu değişim hükümeti sonrası sağ seçmen nezdinde zaten azalan kredisinin, Lapid ittifakıyla daha da daralabileceği belirtiliyor.
Gadi Eisenkot faktörü ve ortaklık krizi
İttifakın bir diğer stratejik hedefi ise eski Genelkurmay Başkanı Gadi Eisenkot’u bu yapıya katılmaya zorlamak olarak öne çıkıyor.
Bennett, Eisenkot’un sürece gönüllü bir ortak olarak dahil olmasını arzulasa da mevcut hamlenin Eisenkot’u "sürüklenen bir figür" konumuna düşürme riski taşıdığı kaydediliyor.
Bu durumun, Eisenkot cephesinde silinmesi zor bir hoşnutsuzluk yaratabileceği vurgulanıyor.
Başarısızlık ihtimaline karşı yedek plan
Bennett ve Lapid arasındaki dostane ilişkilere rağmen, siyasi ortaklığın beklenen sonucu vermemesi ihtimaline karşı bir "B planı" da masada tutuluyor.
Eğer ittifak anketlerde veya sahada karşılık bulmazsa, tarafların Knesset’te yeniden iki ayrı gruba bölünerek orijinal parti yapılarını koruma seçeneğine sahip olduğu ifade ediliyor.
Bu durum, birleşmenin aslında geri dönülebilir bir taktiksel manevra niteliği taşıdığını gösteriyor.
