Haaretz, ABD-İran görüşmelerinin Lübnan dosyasında yeni bir denge yarattığını, Netanyahu'nun izlediği politikanın ise Hizbullah'ın bölgesel ve iç siyasi konumunu güçlendirdiğini yazdı.
YDH- İsrail'in Haaretz gazetesi, ABD ile İran arasında İsviçre'de başlayan müzakerelerin “en önemli sonucunun”, Washington'ın İran'ın Lübnan'daki ateşkesin uygulanmasında ortak rol oynama hakkını fiilen kabul etmesi olduğunu belirtti.
Gazete ayrıca, ABD'nin Hizbullah'ı da “diyalog kurulması gereken bir taraf” olarak tanıdığını ve İsrail'in tepkilerini bu aktörle koordine etmek zorunda kalacağını ifade etti.
"Netanyahu'nun tercihi Hizbullah'ın konumunu güçlendirdi"
"Netanyahu Hizbullah'ı güçlendirdi" başlıklı başyazıda gazete, bu gelişmenin işgalci rejimin başbakanı Benyamin Netanyahu'nun aylar boyunca Lübnan hükümetiyle karşılıklı adımlar ve tavizlere dayalı "gerçek müzakereler" yürütmeyi reddetmesinin ardından yaşandığını belirtti.
Haaretz, Netanyahu'nun bir kez daha "ılımlıları zayıflatıp sertlik yanlılarını güçlendirdiğini" savundu.
Gazeteye göre Netanyahu, İsrail'i son derece tehlikeli bir yol ayrımına sürükledi. Buna göre, İsrail ya Lübnan'dan çekilecek ve bu durum Hizbullah'a daha fazla ulusal destek sağlayarak İran'ın kazanımlarını "tam ve gerçek bir zafer" olarak taçlandıracak ya da Lübnan topraklarındaki angajmanını sürdürecek ve bunun sonucunda ABD yönetimiyle yaşadığı görüş ayrılıklarını daha da derinleştirecek.
"En az maliyetli seçenek tam çekilme"
Gazete, “mevcut koşullarda en az zararlı seçeneğin kademeli fakat bu kez tam bir Lübnan çekilmesi” olduğunu belirtti.
“Bu sürecin Lübnan hükümetiyle tam koordinasyon içinde yürütülmesi ve mümkün olduğunca Hizbullah yerine Lübnan devletinin desteklenmesi gerektiği” ifade edildi.
Haaretz, “İsrail'in vatandaşlarının güvenliğini” kendisine ait olmayan toprakları işgal ederek sağlayamayacağını vurguladı.
Gazete ayrıca, geçmişte uygulanan "güvenlik kuşağı" anlayışının maliyetinin sağladığı faydadan çok daha yüksek olduğunun ortaya çıktığını belirtti.
Bu yaklaşımın bölge ülkeleriyle anlaşmalara dayalı ilişkiler kurmanın ve ABD ile bozulan ilişkileri onarmanın yerine geçemeyeceği değerlendirmesinde bulunuldu.
